[Fic] White flag -5-

posted on 29 Feb 2012 15:28 by tictoc13fiction in Fic-White-flag

Title: White flag -5-

Pairing : JunWoo ft. TaecKhun, ChanSu

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : เมื่อรักกันไม่ได้ก็ไม่รัก  ไม่เห็นจักเกรงการสถานไหน

 

 

 

 

 

 

                สายลมพัดผ่านร่างจากด้านหลัง อูยองยืนก้มหน้าในขณะที่นิชคุณเม้มปากด้วยความโกรธจัด ความเจ็บยังอยู่บนฝ่ามือ รอยแดงบนแก้มซ้ายบอกให้รู้ว่าอีกฝ่ายคงเจ็บไม่ต่างกัน จุนซูสอดมือล้วงกระเป๋ากางเกง ถอนหายใจก่อนจะเอ่ยเพื่อคลี่คลายสถานการณ์

 

                "ข้าว่าเรา.."

 

                "หยุดเลยนะจุนซู!" นิชคุณห้ามเสียงเฉียบ จุนซูชะงัก ไม่กล้าพูดอะไรขึ้นมาอีก

 

                อูยองเงยหน้ามองนิชคุณ รีบก้มหน้าเมื่อสบตากับสายตาดุดันของผู้เป็นพี่ชาย นิชคุณก้าวเข้าไปประชิด ดึงแขนให้อูยองหันมอง

 

                "รู้ตัวหรือเปล่าว่าทำอะไรลงไป คิดว่าตัวเองเก่งแล้วหรือไงถึงกล้าทำอะไรแบบนั้น"

 

                "..."

 

                "ตอบข้ามาจางอูยอง หรือว่าเดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งจนไม่สนใจพี่!"

 

                "ข้าขอโทษ" อูยองกล่าว นิ่วหน้าเมื่อนิชคุณบีบแขนจนเจ็บ "ข้าไม่รู้ว่าทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ ข้าขอโทษ"

 

                "เจ้าเกือบจะฆ่าตัวเอง คิดบ้างไหมว่าถ้าถูกจับได้ขึ้นมาจะเป็นยังไง อีกฝ่ายเป็นถึงแม่ทัพ เป็นคนสำคัญขององค์กษัตริย์ เจ้ากล้าเอาคอไปตั้งอยู่บนแท่นประหารด้วยเรื่องแค่นี้น่ะหรือ แค่ความรู้สึกชั่ววูบทำให้เจ้าคิดว่าตัวเองจะรอดพ้นจากเงื้อมือราชสีห์ได้หรือไง!"

 

                "เราก็รอดชีวิตกลับมาแล้วไงพี่จะเอาอะไรอีก!"

 

                "กล้าขึ้นเสียงกับพี่เชียวหรืออูยอง!"

 

                "หยุดทั้งสองคนนั้นล่ะ" จุนซูเดินเข้ามาแทรกกลาง ดันนิชคุณก้าวถอยไปด้านหลังแล้วพาตนเองไปยืนบังอูยองเอาไว้ "สงบอารมณ์ก่อนดีไหมนิชคุณ เจ้ากำลังโมโห"

 

                "ถ้าข้าจะโมโหจนควบคุมตัวเองไม่ได้ก็เป็นเพราะเด็กบ้านี่" นิชคุณบอก ขยับเข้ามาจะคว้าแขนอูยองแต่ไม่สามารถทำได้เพราะจุนซูเอามือปัดออก "ถอยไปจุนซู ข้าจะลงโทษน้องชายข้า"

 

                "อูยองก็น้องชายข้าเหมือนกัน" กัปตันเรือหนุ่มจับมือน้องคนเล็กเอาไว้ รู้สึกได้ถึงมือที่กำลังสั่นเทา "ข้าเลี้ยงอูยองมาพร้อมๆกับเจ้า อูยองคือน้องชายของข้าด้วย"

 

                "นี่ไม่ใช่เวลาให้มาเข้าข้างกันหรอกนะ"

 

                "ถ้าเจ้ายังควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วจะลงโทษน้องได้ยังไง นิชคุณ เก็บอารมณ์ไว้บ้าง รองกัปตันเรือของข้าไม่เคยโมโหจนขาดสติ เขาใจเย็นเสมอแม้ในสมรภูมิรบ หรือว่าเจ้าโยนความใจเย็นและเหตุผลของเจ้าทิ้งไปหมดแล้ว"

 

                คำพูดของจุนซูทำให้นิชคุณต้องสะบัดหน้าหนี จุนซูจับมืออูยองแน่น เขารู้ว่านิชคุณกำลังโกรธ ไม่บ่อยนักที่นิชคุณจะโกรธอูยอง คราวนี้อูยองล้ำเส้นเกินไปมากจริงๆ เขาเองก็มีส่วนผิด แทนที่จะห้ามน้องกลับไปสนับสนุน เคราะห์ดีที่เลดี้อึนจาช่วยชีวิต ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงได้เป็นจำอวดโจรสลัดให้ประชาชนดูอยู่บนแท่นประหาร

 

                นิชคุณเม้มปากแน่น มองอูยองยืนตัวสั่นอยู่หลังจุนซูแล้วยิ่งโกรธ เขาตามใจอูยองมาก.. มากเสียจนเคยตัว มากเสียจนอูยองคิดว่าไม่มีใครห้ามตนเองได้ วินาทีที่เห็นอูยองถูกทหารกุมตัวเข้ามาเขาแทบสิ้นลมหายใจ หากเสียน้องชายไปนิชคุณก็ไม่รู้ว่าตนเองจะอยู่ไปเพื่ออะไร

 

                รองกัปตันแห่งแฟนธ่อมแฟลย์นิ่งไปสักพัก พยายามระงับอารมณ์ของตนเอง ป่วยการเปล่าที่จะมาโทษกัน อีกไม่นานคนของดยุคอีจุนโฮ องค์ชายแทคยอน และมาควิสฮวางชานซองจะมารับตัวพวกเขาไป พวกเขามีเวลาสิบสองชั่วโมงหลังจากเลี้ยงเลิกเพื่อเก็บข้าวของและร่ำลากัน นี่ก็ใกล้จะได้เวลาแล้ว..

 

                กลิ่นเกลือโชยมาตามลม นิชคุณสูดกลิ่นอันแสนคุ้นเคยให้เต็มปอด ช่วงเวลาต่อจากนี้เขาไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร โจรสลัดที่ต้องสละเรือ เขานึกไม่ออกเลยจริงๆ

 

                "รู้หรือไม่ว่าการกระทำของเจ้าทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย อูยอง" เอ่ยถามน้องชายที่สะดุ้งเฮือกเหมือนโดนไฟจี้ อูยองเหลือบมองจุนซูแว้บหนึ่ง

 

                "ข้ารู้.."

 

                "ข้าจะต้องส่งสารถึงลูกเรือทุกคน ข้าต้องบอกพวกเขาว่าแฟนธ่อมแฟลย์อาจจะไม่มีอีกแล้ว ชะตาชีวิตของเราสามคนแขวนอยู่บนเส้นด้าย เพราะใคร? เพราะการกระทำของเจ้าใช่หรือไม่ เพราะความไม่ยั้งคิดของเจ้าใช่หรือไม่ เจ้าคิดว่าตัวเองมีสมองมากแค่ไหนกัน!"

 

                "นิชคุณ.."

 

                "อย่าห้ามข้าจุนซู" นิชคุณแหว "ข้าจะไม่ให้เจ้าเข้าข้างอูยองแม้แต่นิดเดียว อูยองควรรู้ว่าตัวเองทำผิด ผิดมาก ผิดอย่างมหันต์ คนผิดก็ควรจะได้รับโทษของการทำผิด ไม่ใช่มีคนคอยแก้ต่างให้และไม่รับรู้ถึงความผิดนั้นเลย!"

 

                  อูยองสะอื้นฮัก กลั้นน้ำตาที่วิ่งขึ้นมาคลอบนหน่วยตา เป็นครั้งแรกที่นิชคุณตำหนิเขาอย่างรุนแรง แต่ไหนแต่ไรมาพี่ชายเข้าข้างเขาเสมอ ทว่าครั้งนี้เขาทำเกินไป.. มากเกินที่นิชคุณจะมองข้ามไปได้

 

                "ข้าควรทำอย่างไรกับเจ้าดีนะ"

 

                "ยกให้เพื่อนของข้าจัดการดีไหม"

 

                เสียงบุคคลที่สามดังแทรกเข้ามา ทั้งสามหันไปมองพร้อมกันก่อนที่นิชคุณจะอุทานลั่น องค์ชายแทคยอนขึ้นมาบนเรือตั้งแต่เมื่อไรไม่มีใครทราบ ทว่าคงนานพอที่จะได้ยินบทสนทนาระหว่างนิชคุณและอูยอง

 

                อูยองจ้ององค์ชายตาเขม็ง เขาไม่ชอบผู้ชายคนนี้นัก ลางสังหรณ์บางอย่างบอกอูยองว่าองค์ชายจะมาแย่งพี่ชายไปจากเขา  จุนซูปล่อยมืออูยองเมื่อเห็นใครอีกคนขึ้นมาบนเรือตามหลังองค์ชาย

 

                "มาควิส.."

 

                แทคยอนเหลียวหลังมองตามสายตาจุนซูแล้วอมยิ้ม  "มาเร็วเหมือนกันนี่ชานซอง ข้านึกว่าเจ้าจะไม่ยอมจากตำราอันเป็นที่รักของเจ้าเสียอีก"

 

                "ข้าอยากมาให้มันเสร็จสิ้นเสียเร็วๆ" ชานซองตอบเรียบๆ พยายามไม่สบสายตาล้อเลียนขององค์ชาย

 

                องค์ชายแทคยอนมองพระสหายที่พยายามเก็บอาการไว้อย่างรู้ทัน คนอย่างมาควิสฮวางชานซองน่ะหรือจะยอมถ่อสังขารมารับคนอื่นด้วยตนเอง ให้หมาออกลูกเป็นไก่ยังเป็นไปได้เสียกว่า

 

                "เจ้าเก็บของหรือยัง" หันไปถามนิชคุณเสียงอ่อน  นิชคุณสบตากับองค์ชายแล้วทำเพียงพยักหน้า ความโกรธเคืองที่มีต่ออีกฝ่ายยังไม่จางหายไป องค์ชายแทคยอนหน้าเจื่อน ก้าวเข้าไปหานิชคุณแล้วดึงถุงย่ามจากมือร่างบางมาถือเสียเอง

 

                "ข้าถือให้" เอ่ยก่อนที่นิชคุณจะทันได้ทักท้วง  ชานซองมองการกระทำขององค์ชายแล้วขมวดคิ้วหากไม่เอ่ยว่ากระไร เบนสายตาไปยังคนตัวเล็กกว่าที่แยกเขี้ยวใส่เขาทันทีที่สบตากัน ยังไม่โอภาปราศรัยกัปตันหนุ่มก็ชิงพูดขึ้นเสียก่อน

 

                "ข้าไม่อยากไปอยู่กับเจ้าเลยให้ตายเถอะ" 

 

                "จะไปดีๆหรือจะให้คนของข้ามาลากตัวเจ